( duke parë me dylbi ) “Komandant, lëvizje në perëndim. Jo uniforma të OKB-së. Janë mercenarë francezë dhe vendas të armatosur rëndë.”
Komandanti irlandez, Pat Quinlan, shikon kodrat përreth. Terreni është i përsosur për një kurth. Ai urdhëron të gërmojnë llogore rreth pozicionit të tyre, një "perimetër mbrojtës" me thumba të mprehta prej hekuri. the siege of jadotville me titra shqip
(“i qetë si akulli”) “Atëherë luftojmë me thika. Dhe kur të na mbarojnë thikat, luftojmë me duar të zhveshura.” ( duke parë me dylbi ) “Komandant, lëvizje në perëndim
(“i mbërthyer pas një guri”) “Komandant, po na mbarojnë fishekët! Dhe uji!” Terreni është i përsosur për një kurth
Dhe Komandanti Pat Quinlan më në fund mori medaljen e tij. Përfundimi: Një histori jo për fitore, por për dinjitet në humbje.
Mercenarët, të tronditur nga guximi i tyre, pranojnë.
Për 40 vjet, këta burra u quajtën “të turpshëm” nga ushtria e tyre. Derisa më në fund, bota mësoi të vërtetën: Ata nuk humbën. Ata i mbijetuan të pamundurës.