രാവിലെ കുട്ടികൾ എഴുന്നേറ്റു. ‘അമ്മ, പേട!’ അവർ സന്തോഷിച്ചു. അമ്മ പറഞ്ഞു: ‘ഇത് രണ്ടും തുല്യം. ഇന്നലെ രാത്രി ഞാൻ ദേവീ ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി പ്രസാദമാക്കിയതാണ്.’ (In the morning, the children wake up. ‘Mother, peda!’ They rejoice. The mother says: ‘Both are equal. Last night I took them to the Devi temple and made them into prasadam.’) *സ്നേഹിതരേ, ആ അമ്മ മക്കളോട് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞില്ല. അവളുടെ വിരലുകൾക്ക് പൊള്ളലേറ്റിരുന്നു. ആ വിരലുകൾകൊണ്ടാണ് അവൾ പിറ്റേന്ന് ആശുപത്രിയിൽ വാർഡ് ബോയ് ആയി ജോലി ചെയ്തത്. ആ വിരലുകൾകൊണ്ടാണ് അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോറ് വാർത്തത്. (Dear friends, that mother did not tell one thing to her children. Her fingers were burnt. It was with those fingers that she worked as a ward boy in the hospital the next day. It was with those fingers that she served rice, crying silently.) 6. Upasamharam (Conclusion & Appeal) *എന്താണ് ഈ കഥ പറയുന്നത്? സ്നേഹം എന്നാൽ വാക്കുകളല്ല. സ്നേഹം എന്നാൽ പൊള്ളലാണ്. സ്നേഹം എന്നാൽ രാത്രിയുടെ ഏകാന്തതയിൽ നിശബ്ദമായി സഹിക്കുന്ന വേദനയാണ്. ഒരു അമ്മ തന്റെ കുട്ടിക്ക് മധുരം നൽകാൻ, സ്വന്തം ശരീരത്തെ ഇന്ധനമാക്കും. (What does this story say? Love is not words. Love is a burn. Love is the pain silently endured in the loneliness of the night. To give sweetness to her child, a mother will turn her own body into fuel.)
അമ്മ ആ പേട എടുത്തു. പക്ഷേ അത് ഒരു പേട മാത്രമായിരുന്നു. രണ്ട് മക്കൾക്കായി ഒരു പേട. അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യം: ആർക്ക് കൊടുക്കും? (The mother takes the peda. But it is only one peda. One peda for two children. A question arises in the mother’s mind: whom to give it to?) രാത്രി. വീട്ടിൽ മണ്ണെണ്ണ വിളക്ക്. രണ്ടു കുട്ടികളും ഉറങ്ങുന്നു. അമ്മ എഴുന്നേറ്റു. അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. ഒരു കത്തി എടുത്തു. കൈ വിറച്ചു. എന്തുകൊണ്ട്? കാരണം, അവൾക്കറിയാം, ഈ പേടയെ രണ്ടായി മുറിച്ചാൽ അത് പൊട്ടിപ്പോകും. അതിലെ പഞ്ചസാര തരികൾ ചിതറും. അപ്പോൾ ഒരു കുട്ടിക്ക് കിട്ടും, മറ്റേയാൾക്ക് കിട്ടില്ല. (Night. Kerosene lamp at home. Both children are asleep. The mother gets up. She goes to the kitchen. She takes a knife. Her hand trembles. Why? Because she knows: if she cuts this peda into two, it will crumble. The sugar crystals will scatter. Then one child will get it, the other will not.) prasangam malayalam format
*നമ്മുടെ അമ്മമാർ നമുക്കായി എത്ര ‘പേട’ ഉരുക്കിയിട്ടുണ്ട്? നമ്മൾ അറിയാതെ. നമ്മുടെ സ്കൂൾ ഫീസിനായി, നമ്മുടെ പുത്തൻ ഷർട്ടിനായി, നമ്മുടെ ഒരു ചിരിക്കായി. (How many ‘pedas’ have our mothers melted for us? Without us knowing. For our school fees, for our new shirt, for just one smile of ours.) Last night I took them to the Devi
*ഇന്ന് രാത്രി, നിങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, അമ്മയുടെ കൈകൾ നോക്കൂ. അവിടെ പൊള്ളലുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. അത് തൊട്ടു നോക്കൂ. അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ പ്രസാദം. (Tonight, when you go home, look at your mother’s hands. There will be burns there. Touch them. That is the greatest prasadam.) That is the greatest prasadam.)