Abraxas kraste iets onverstaanbaars, vloog toen plotseling op en pikte naar een oude, leren koffer onder Bibi's bed. Met een nieuwsgierige blik schoof Bibi de koffer tevoorschijn. Hij was van haar moeder, Barbara Blocksberg, en zat vol herinneringen aan haar eigen tijd op de Bliksemheksenschool.
Natuurlijk liet Bibi het er niet bij zitten. Diezelfde nacht fluisterde ze een reisspreuk en verdween met Abraxas in een werveling van paarse rook. Ze landden in het Schemerwoud, een plek die niet op heksenkaarten stond. Daar, hoog in de knotwilgen, zaten ze: drie enorme Blauwe Uilen met veren die glinsterden als sterren. Bibi Blocksberg en het Geheim van de Blauwe Uilen
"Een veertje, mam. Van welke vogel is dat? Het is zo blauw als de nachthemel." Natuurlijk liet Bibi het er niet bij zitten
"Wat is er, Abraxas?" vroeg Bibi. "Je bent al de hele dag zo onrustig." Daar, hoog in de knotwilgen, zaten ze: drie